En dan is het alweer december

Mijn laatste blog eindigde heel hoopvol over de start van het seizoen 2020/2021. De ijstrainingen waren net weer begonnen en de eerste trainingswedstrijden werden weer verreden. Helaas gingen die eerste trainingswedstrijden nog niet goed en gooiden vervolgens de corona maatregelen roet in het eten. Er mochten geen Holland Cups meer gereden worden en de selecties voor het WCKT en de NK’s werden gedaan op basis van de tijden van de trainingswedstrijden. Hier had ik geen goede tijden neergezet, waardoor ik niet aan de start kon verschijnen van deze wedstrijden. Dit was een flinke domper.

Eerst kon er nog getraind worden op het mooie ijs in Thialf, maar dat was vanaf december niet meer mogelijk voor ons. Thialf was vanaf dat moment alleen nog geopend voor topsporters met een bepaalde NOC-NSF status. Omdat er niet meer geschaatst kon worden, pakten we de zomersporten weer op. Vanaf toen werd er dus weer veel gefietst, hardgelopen, gesprongen en geskeelerd in de open buitenlucht.

Dolgelukkig was ik in februari toen er natuurijs lag, want eindelijk kon ik weer even schaatsen. Ik merkte dat iedereen om me heen weer wat op fleurde en ontzettend genoot van een weekje schaatsen op natuurijs. Samen met mijn huisgenoten zijn we naar verschillende wateren geweest, waaronder Nannewijd, Tjeukemeer, Sneekermeer en het Heidemeer.

Rond deze tijd begon ook het laatste semester van mijn studie met een stage bij Buurtzorg Heerenveen Noord. Hiervoor had ik mijn Minor Health Innovation aan de NHL Stenden mooi met een voldoende afgerond. De eerste stagedag kan ik me nog goed herinneren, omdat ik bijna te laat kwam door een dikke laag sneeuw op het fietspad. Ik heb die dag nog samen met mijn begeleider met de auto vastgestaan in de sneeuw en deze eruit moeten duwen.

Het was nog even flink stressen, maar ik heb uiteindelijk mijn stage en laatste toetsen behaald. In juli ben ik cum laude afgestudeerd en heb ik mijn diploma in ontvangst mogen nemen. Sindsdien mag ik mezelf dan echt verpleegkundige noemen. Na een welverdiende vakantie kreeg ik de mogelijkheid om bij mijn stageplek aan het werk te blijven. Ik werk nu sinds augustus officieel bij Buurtzorg met een klein contract, zodat ik het goed met schaatsen kan combineren en wel mijn huur e.d. kan betalen. 

Vanaf juli mochten we door de versoepelingen ook eindelijk het ijs weer op. Wat was het een fijn gevoel om weer heerlijk over het mooie ijs van Thialf te glijden. Sindsdien hebben we alweer veel getraind en zijn de eerste wedstrijden van het seizoen weer verreden. De trainingswedstrijden en Holland Cups gaan nog niet zoals ik zou willen. De tijden en uitslagen vallen erg tegen en ik weet niet goed waar het aan ligt. Sinds de corona maatregelen weer verscherpt zijn staan we om 8.00 uur ‘s ochtends op het ijs. Je zou denken dat mijn lichaam inmiddels gewend is aan het vroege opstaan en sporten, maar dat valt nog tegen. Ik ben in ieder geval erg blij dat we nog wel deze mogelijkheid krijgen en dat het niet zo is als vorig seizoen.

Ik hoop dat mijn oude vorm weer te pakken krijgen in de wedstrijden die nog komen gaan en dat ik kan groeien in het seizoen. De eerstvolgende wedstrijd die op de planning staat is de Gruno Bokaal op 8 & 9 januari. Dit is tevens een plaatsingswedstrijd voor het KPN NK Allround. Helaas mag er nog geen publiek aanwezig zijn bij deze wedstrijd, omdat de huidige maatregelen zijn verlengd tot en met 14 januari.

Voordat deze wedstrijd plaatsvindt ga ik echter eerst nog fijn samen kerst vieren met mijn familie. Bij deze alvast hele prettige feestdagen en een gelukkig & gezond nieuwjaar!

Foto’s: Dyane Ribbink en Schaatsfoto’s